دانلود

معلّی بن خنیس گفت: که در نوروز [عید نوروز ایرانیان] نزد امام صادق (ع) رفتم، امام فرمود: امروز را می‌شناسی؟ گفتم: قربانت شوم! روزی است که عجم‌ها بزرگش دارند و به هم هدیه دهند، فرمود: به کعبه‏ای که در مکّه است، این شیوه برای امری است دیرین [سابقه­دار] برای اینکه بفهمی آن را تفسیرش کنم. گفتم: ای آقای من، برای من دانستن این مطلب از طریق شما دوست داشتی است، [هرچند که] مرده‏هایم زنده شوند و دشمنانم بمیرند!

امام فرمود: در نوروز بود که خدا از بنده‏هایش پیمان گرفت، او را بپرستند و شریک با او نیاورند و به رسولان و حججش بگروند و به ائمّه : ایمان آرند.

اولین روز است که، خورشید تابیده، باد وزیده، گل در زمین شکفته ، روزی که، کشتی نوح بر خشکی استوار شده، روزی که، خدا در آن هزارها [انسان] که از ترس [طاعون] مرگ گریخته و [در صحرای بین راه] مرده بودند؛ زنده کرد، روزی که، جبرئیل بر پیغمبر فرود آمد، روزی که پیغمبر(ص) علی (ع) را به دوش گرفت، تا بت‌های قریش را از فراز کعبه افکند و خرد کرد و ابراهیم (ع) نیز هم‌چنین عمل [شکستن بت] را در این روز انجام داد.

روزی است که، پیغمبر فرمود: که اصحابش‏ با أمیر المؤمنین بیعت کردند، روزی که، پیغمبر(ص) علی (ع) را به وادی پریان فرستاد، تا از آنها بیعت گیرد، روزی که، دوباره مردم با علی (ع) بیعت کردند، روزی که، امیر المؤمنین بر خوارج نهروان پیروز شد و ذوالثدیة را کشت، روزی که، قائم ما ظهور کند و روزی که، بر دجّال پیروز شود و او را در محله زباله‏ کوفه به دار آویزد، نوروزی نیاید جز این‌که ما توقع فرج داریم، زیرا؛ از روزهای ما و روزهای شیعیان ما است، آن روز را عجم‌ها نگه‏داشتند و شما آن را گم کردید.

کانل ما:

https://telegram.me/manavim/623